ambulance bed bolt briefcase calendar chain chevron-left chevron-right clock-o commenting-o commenting comments diamond envelope-o envelope facebook feed flask globe group heart-o heart heartbeat hospital-o instagram leaf map-marker medkit phone quote-left quote-right skype star-o star tint trophy twitter user-md user youtube

Logopeda

Terapia neurologopedyczna to praca nad eliminowaniem i zmniejszaniem problemów w komunikacji werbalnej.

Przeznaczona jest dla osób, u których w wyniku udaru, urazu mózgu lub chorób neurologicznych, oprócz porażenia czy niedowładu kończyn, mogą wystąpić zaburzenia mowy i myślenia.

W zależności od rodzaju i miejsca uszkodzenia układu nerwowego możemy mówić o:

Afazji – w wyniku uszkodzenia mózgu, chory może mieć trudności w wypowiadaniu się ( nadawaniu mowy). Nie potrafi nazwać przedmiotów, nie pamięta imion bliskich, nie potrafi powiedzieć jak się nazywa. Czasem wypowiada niezrozumiałe, zniekształcone wyrazy. Zdarza się również, że nie rozumie tego, co się do niego mówi ( zaburzenie odbioru mowy). Trudnościom tym mogą towarzyszyć zaburzenia pisania, czytania, liczenia.

Dyzartrii – w wyniku zaburzonego funkcjonowania krtani, mięśni języka, podniebienia, mięśni mimicznych, chory ma trudności z wytwarzaniem dźwięków. . Mowa może być cicha, niewyraźna, „zamazana”, bełkotliwa i niezrozumiała. Czasem bywa wybuchowa, chrapliwa, nienaturalna. Chory może mieć także kłopoty z prawidłowym oddychaniem w trakcie mówienia.

Dysfagii – u pacjenta z zaburzeniami nerwowo -mięśniowymi w obrębie krtani, przełyku i jamy ustnej mogą wystąpić trudności w połykaniu płynów lub pokarmów. Chory nie potrafi gryźć, żuć, gromadzi pokarm w jamie ustnej nie mogąc go przełknąć. Krztusi się , dławi, zwraca pokarm przez nos. Zdaża się, że nie kontroluje ( nie czuje) połykania śliny, nie potrafi kaszleć.

We wszystkich tych zaburzeniach kluczową rolę odgrywa podjęcie jak najwcześniejszych, regularnych i indywidualnie opracowanych na podstawie wcześniejszej diagnozy działań terapeutycznych.